about Blend Projects

BLEND PROJECTS

Sinds 2011 exposeren René van den Bos, Els Moes, Ingrid Roos en Tonneke Sengers onder de naam MIXED.
Vanaf 2017 is de groep aangevuld met René Eicke, en  Anne Rose Regenboog.
In 2018 is besloten om geregeld onder de gemeenschappelijke noemer Blend Projects tentoonstellingen te organiseren.

Een sobere, abstracte beeldtaal en een beroep op de verbeelding van de toeschouwer karakteriseren het werk van de zes kunstenaars die met regelmaat exposeren onder de naam Blend Projects. Ook de thema’s in de werken van René van den Bos, René Eicke, Els Moes, Anne Rose Regenboog, Ingrid Roos en Tonneke Sengers komen overeen. Veelzeggend is de titel die ze gaven aan hun recente presentatie in Galerie Závodný, Mikulov, in Tjechië: Abstraction and Space in Dialogues (18 januari-10 maart 2018). Gebruik makend van diverse uitdrukkingsvormen gingen de werken van de zes kunstenaars een visuele dialoog aan over licht, schaduw en (de illusie van) ruimtelijkheid.

Waar staat Blend Projects voor? Het Engelse begrip blend verwijst naar het vermengen of combineren van elementen die goed bij elkaar passen. De werken passen bij elkaar, maar er zijn ook duidelijk van elkaar te onderscheiden signaturen. Wie inzoomt op de verschillende oeuvres ontdekt telkens opnieuw een persoonlijke fascinatie en eigen benadering.

René van den Bos speelt in zijn schilderijen met de grondprincipes van de schilderkunst. De ritmisch met elkaar communicerende horizontale en verticale lijnen creëren subtiele kleurschakeringen en een ruimtelijke werking binnen het platte vlak van het schilderij. De schilderijen van René Eicke bieden zowel een impressie van harmonieuze regelmaat als van een verstoorde ordening. Binnen het alles met elkaar verbindende frame van het doek wordt de blik telkens een andere richting in gestuurd; de toeschouwer wordt vooral met zijn eigen kijken geconfronteerd. De schilderijen van Els Moes roepen het kunsthistorische begrip sublieme ervaring op. Het oog heeft geen houvast, de waarneming wordt uitgedaagd door kleurvlakken en lijnen die vertrouwd lijken, bekend, maar zich nooit laat vangen door een ééndimensionale duiding. Op totaal andere wijze gebeurt iets soortgelijks bij de wandobjecten van Anne Rose Regenboog, waar de schaduwen op de muur zich nauwelijks laten onderscheiden van de draden van metaal waaruit de kunstenaar haar kubussen opbouwde; beeld en nabeeld worden één, sculpturale draden worden getekende lijnen, karakters, letters, die zich in gedachten aaneenrijgen tot woorden. In het werk van Ingrid Roos spelen begrippen als volume en leegte, licht en schaduw, een grote rol. Door natuurlijk licht als beeldend middel in te zetten, gaan de vormen nieuwe relaties aan met de omringende omgeving. De architectonische omgeving speelt eveneens een belangrijke rol bij de muurschilderingen en muursculpturen van Tonneke Sengers. Met minimale middelen, waaronder lijnen en rasters, verwijzen haar werken naar de architectonische ruimte waarin ze zich bevinden.

Zijn de verschillen tussen de werken van René van den Bos, René Eicke, Els Moes, Anne Rose Regenboog, Ingrid Roos en Tonneke Sengers groter dan de overeenkomsten? Wordt ieders werk versterkt door de mate waarin het verschilt van alle anderen, of zijn het juist de overeenkomsten die een extra dimensie geven aan ieder afzonderlijk werk? Beide suggesties kloppen. Wat al die verschillende oeuvres bij elkaar brengt is een intensivering van de waarneming en een beroep op de verbeelding. Na het zien van een presentatie van Blend Projects is de kans groot dat mensen ook in hun dagelijkse omgeving oog krijgen voor het subtiele spel tussen abstracte lijnen, kleuren, licht en schaduw. Oog voor de energie, de poëtische gelaagdheid en de schoonheid die schuilen in de werken van deze kunstenaars die tijdloze thema’s nieuw leven inblazen.

Louise Schouwenberg
December 2018

Since 2011, René van den Bos, Els Moes, Ingrid Roos and Tonneke Sengers exhibit their work under the name ‘Mixed’. In 2017 René Eicke and Anne Rose Regenboog joined ‘Mixed’. In 2018 thy decided to form an official group which functions under the name ‘Blend Projects’ and organize exhibitions on a regular basis.

A sober, abstract visualization together with an appeal to the imagination of the beholder, characterize the work of the six artists. Also the themes in the work of René van den Bos, René Eicke, Els Moes, Anne Rose Regenboog, Ingrid Roos and Tonneke Sengers display similarity. Significant is the title of their recent exhibition in Závodny in Mikulov, Czech Republic: ‘Abstraction and Space in Dialogue’ (18th of January until 10th of March 2018). Using several ways of expression the works of the six artists entered into a dialogue concerning Light, Shadow and (the illusion of) Space.

‘Blend Projects’, what does it stand for? ‘Blend’ refers to the mixture or combination of elements that match well. The works of art are well in tune but they also contain clearly discern able signatures. Who examines  the different oeuvres more closely again and again discovers a personal fascination and approach.

In his paintings René van den Bos plays with the basic principles of painting. The rhythmically communicating horizontal and vertical lines create subtle shades of colour and a spatial effect within the two-dimensional area of the painting. The works of René Eicke offer an impression of harmonic regularity as well as a disturbed order. Within the all-connecting frame of the canvas the eye constantly is sent into another direction; the viewer is especially confronted with her/his way of looking at things. Els Moes’ paintings evoke the art-historical notion of the ‘sublime experience’. The eye cannot find  a mainstay, the perception is challenged by coloured planes and lines that look trustworthy, familiar, but never can be caught in a one-dimensional interpretation. In a completely different way something similar happens with the wall-objects of Anne Rose Regenboog, where the shadow-lines on the wall can hardly be discerned from the actual metal threads out of which the artist built her cubes; image and after-image become one, sculptural threads become drawn lines, characters, letters, which, in thought, string together into words. In the works of Ingrid Roos notions as ‘volume and emptiness’ and ‘light and shadow’ are very important. By using natural light as pictural means, the forms enter into new relationships with their surroundings. The architectonic environment also plays an important role in the wall-paintings and wall-sculptures of Tonneke Sengers. With minimal means, among which lines and lattice-work, her works refer to the architectonic environment in which they find themselves.

Are the differences between the work of René van den Bos, René Eicke, Els Moes, Anne Rose Regenboog, Ingrid Roos and Tonneke Sengers larger than the similarities? Is everyone’s work strengthened in the measure in which it differs from all the others, or are exactly the similarities the factors that give an extra dimension to each work in itself? Both suggestions seem to be right. That what brings all these different oeuvres together is an intensification of perception and an appeal to the imagination. After visiting a presentation of Blend Projects it is likely that people in their everyday environment also will have an eye for the subtle play between abstract lines, colours, light and shadow. An eye for the energy, the poetical layers and beauty that are hidden in the works of these artists that breathe new life into timeless themes.

Louise Schouwenberg

December 2018
Translation: Jan Koks January 2019